CLAUDE VIALLAT, acrylic on canvas – 1973

De kunstenaar kiest zijn drager als een dominante component. Het beeldterrein dat opgespeld hangt, kent niet het ondersteunende chassis van het traditionele schilderij. Dit werk zonder titel bevindt zich onrustig op een dun verschrompeld linnen doek. De cadans van opeenvolgende patronen staat voor het experiment. Vanuit één weelderig kleurrijk logo biedt Viallat ons, in een repetitieve eenvoudige vorm, een functionerende oneindigheid.