Jean Rustin, oil on canvas, 1996
In begin jaren ’70 maakte de Franse kunstenaar Jean Rustin een volledige ommekeer in zijn carrière, hij ruilde zijn abstracte schilderstijl in voor een totaal vernieuwende figuratieve beeldtaal. Met een virtuoze techniek en een bijzonder kleurenpalet schilderde hij zijn bevreemdende naakten. De blote genitaliën, vaak in een seksuele handeling, zijn allesbehalve erotiserend. Deze taferelen, waarin het lichaam als element van genot en kwelling tot een geheel versmelten, spelen in op de emoties van de toeschouwer. Als het ware worden we met onszelf geconfronteerd op een manier dat we het liefst vermijden, alsof ze de naakte waarheid van onszelf representeren. Rustin staat voor affectie, sentiment, kwetsbaarheid, de psyche en de lichamelijke aftakeling.
‘Femme assise sur son lit’ trekt de aandacht door haar starende melancholische blik. De minimale ruimtelijkheid en grauwe kleurtonen van het figuur en haar omgeving versterken de innerlijke droefheid die we merken bij de figurant zelf. De rauwe vorm waarin het werk zich bevindt biedt een ongemakkelijk gevoel, er is de primitieve kracht van de eenvoud, een aantrekkingskracht vanuit een onverbloemde artistiek expressie.
– Voor meer werken van deze kunstenaar, contacteer de galerie. –