MARCEL BROODTHAERS, 1966, mussels – mixed media

Met poëtische ironie maar ook kritisch wijst Broodthaers naar de culturele gewoonte van zijn tijd en stelt de relatie kunst–leven ter discussie. Hij brengt de kunstliefhebber in vervoering, bijvoorbeeld als directeur van zijn eigen museum vol lege transportkisten – weliswaar met de naam van belangrijke kunstenaars erop. Carré de moules, panelen met eieren en blanke schilderdoeken mét signatuur, getuigen van zijn artistieke betoog, dat ons altijd zal weten te beroeren. Hij predikt de dialoog om de geldigheid van de kunst en houdt de honger naar kunst in stand.

– De galerie heeft meerdere werken in collectie. –

 

Terug naar het overzicht.