Amor vacui, love of emptiness

Hans Fohan ordent zijn gedachten en creëert ruimte voor het mysterie van de leegte. Zijn werk is herleid tot de pit, die meer vertelt dan de vrucht zelf. De eenvoud, mits juist opgevat, brengt dan weer een juiste opheldering, diepgaand en elegant. Zijn schilderkunstige visie gaat radicaal in tegen de gangbare overtuiging van wat en hoe moet worden geschilderd.

Zijn biomorfe uitingen verwijzen tegelijk ook naar de ingetogen explosies van de vlek die hardnekkig intrigeert maar geen conventioneel recht krijgt op directe affectie.  De vlek, de zelden ontweken dialoog, staat voor de groei en het verval van een tijd. Zijn Amor Vacui staat voor de stille roep die ruimte vraagt om het absolute bestaansrecht.